partnerzy projektu

  • Projekt jeszcze nie ma partnerów

• WSTĘP

Dlaczego wydanie książki jest dla mnie ważne? Pewnie dlatego że poza opowieściami pełnymi bohaterstwa lub cierpienia żołnierze codziennie stacjonujący w Afganistanie są zapomnieni. To co przeżyli jest ich i tylko ich. Prasa nie chce opowiadać tych historii. Bo jak będzie wyglądać uśmiechnięta dziewczyna reklamująca krem do rąk obok zdjęcia biedy, strachu czy smutku? Chciałbym aby ta książka chociaż po części pokazała ich codzienność i pomogła zrozumieć ich przeżycia i choć trochę przybliżyć piękny trudny Afganistan.

Ze wstępu do książki:

„Pół roku w betonie. Wśród HESCO, worków z piaskiem i pyłu. Wszechobecnego pyłu. Patrząc tylko na szaroburą przestrzeń rodem z apokaliptycznego snu. Pomiędzy bezosobowymi konstrukcjami wojny. To codzienna rzeczywistość ponad żołnierzy którzy wchodząc w skład polskiego kontyngentu wojskowego służą na misji w Afganistanie. Tylko garstka z nich przez czas sześciu siedmiu miesięcy pobytu na misji wyjeżdża na akcje bojowe. Pozostali stłoczeni w małej bazie Ghazni, na kwadracie o obwodzie 3700m, oglądają tylko surrealistyczny krajobraz. Świat zewnętrzny widzą tylko wdrapując się na hesco, mur bazy. Oglądając życie codzienne trochę patrzą na nierzeczywistość, której nawet nie maja szansy dotknąć. Doprowadzają zwykłe czynności codzienne do poziomu rytualnego. Tak by zabić czas. By każdą czynność zabrała jak najwięcej czasu, by jak najmniej czasu myśleć o zagrożeniach. Tak by otoczenie nie wżarło się w głowę. By pustka otoczenia nie zdehumanizowała ich myślenia. Czego by nie robili na wszystkich to otoczenie zostawia piętno. Kłopoty z adaptacją, z kontaktami z bliskimi, chęć izolacji i poczucie nierozumienia po powrocie to najczęstsze problemy żołnierzy. Pustka otoczenia znalazła swoje miejsce w ich głowach.

Pustka to subiektywny obraz życia żołnierzy stłoczonych w małej przestrzeni zderzona z obrazami codziennego Afganistanu. Kraju którego stacjonując w bazie żołnierze nie oglądają. Na projekt składają się zdjęcia z codziennych patroli, czasu wolnego, życia dziejącego się w bazie oraz samych konstrukcji wojny. Niejednorodność bazy i brak spójności pomiędzy jej częściami podkreślona jest doborem różnych technik fotograficznych. Pozornie niepasujące do siebie przeciwne techniki rozkładają na kawałki bazę i jej mieszkańców układając się w spójny obraz terenu wojny."

Album wykonany jest przez Kasię Kubicką.

• CEL

Publikacja książki fotograficznej pod roboczym tutułem „Pustka”

- format 220 x 165 mm ( poziom )- objętość - 88 str. + okładka- 53 zdjęcia- papier środki - 150 g/m- kolor 4 + 4- oprawa twarda otwarta - tektura lita gr. 2 mm kaszerowana obustronnie papierem Crash 250 g/m- nakład 500 szt.- tłoczenie tytułu na 1 str. okladki◦ publikacji będzie nadany numer ISBN

• STAN ZAAWANSOWANIA PROJEKTU

Gotowe:

- Zdjęcia zrealizowane w latach 2008-2013

- selekcja zdjęć

- obróbka zdjęć

- teksty

- projekt graficzny książki

- skład książki

Zostało do zrobienia:

- wydruk książki

 

 

O MNIE

Wojciech Grzędziński. Jestem fotoreporterem. Dokumentalistą. Fotografowałem konflikty zbrojne i ich skutki w różnych częściach świata. Na krańcach cywilizacji leży zapomniany piękny kawałek ziemi znany głównie ze smutnych informacji. Od prawie dziesięciu lat stacjonują tam polscy żołnierze. Kiedyś spojrzałem w afgańskie niebo. Nieskończone piękno milionów żarzących się punkcików gwiazd będących tak blisko. Na wyciągnięcie ręki. Nigdzie nie ma takiego nieba. Tak strasznie kontrastującego z tym co pod nogami. Urodziłem się w 1980 roku w Warszawie. Studiowałem Stosowane Nauki Społeczne, Antropologię i Pedagogikę Rehabilitacyjną na Uniwersytecie Warszawskim. W fotografii interesuje mnie człowiek i jego emocje zarówno w życiu codziennym jak i w sytuacjach nadzwyczajnych. Moje zdjęcia nagradzane były wielokrotnie na polskich i międzynarodowych konkursach fotografii prasowej m.in. World Press Photo, NPPA, Newsreportaż.

Dlaczego wydanie książki jest dla mnie ważne? Pewnie dlatego że poza opowieściami pełnymi bohaterstwa lub cierpienia żołnierze codziennie stacjonujący w Afganistanie są zapomnieni. To co przeżyli jest ich i tylko ich. Prasa nie chce opowiadać tych historii. Bo jak będzie wyglądać uśmiechnięta dziewczyna reklamująca krem do rąk obok zdjęcia biedy, strachu czy smutku? Chciałbym aby ta książka chociaż po części pokazała ich codzienność i pomogła zrozumieć ich przeżycia i choć trochę przybliżyć piękny trudny Afganistan.

0 komentarzy

patroni projektu

  • Mikołaj Grynberg Mikołaj Grynberg

    Gorąco polecam Państwa uwadze prace fotografa Wojtka Grzędzińskiego. Dzięki takim autorom miewamy dostęp do rzeczy, które wydają się być bardzo odległe.

  • Fotoedytorzy.pl Fotoedytorzy.pl

    Wojtek Grzędziński to jeden z najwybitniejszych współczesnych fotografów polskich, wielokrotnie nagradzany, a jego prace znane są na całym świecie. Z wielką przyjemnością obejmiemy patronat nad jego projektem wydania albumu. Jarek Zuzga & Mateusz Gołąb - Fotoedytorzy.pl

  • Narodowe Centrum Kultury Narodowe Centrum Kultury

    Narodowe Centrum Kultury przyznaje patronat nad projektem na portalu wspieramkulture.pl. Przyznanie patronatu przez Narodowe Centrum Kultury na portalu wspieramkulture.pl nie jest równoznaczne z przyznaniem patronatu honorowego Narodowego Centrum Kultury i nie upoważnia do używania logotypu instytucji w ramach promocji przedsięwzięcia. Patronat przyznany na portalu wspieramkulture.pl obejmuje jedynie zbiórkę pieniędzy prowadzoną na tymże portalu. Prośby o patronat honorowy należy kierować za pomocą formularza znajdującego się na stronie Narodowego Centrum Kultury: http://www.nck.pl/rejestracja.html.

Aktualizacje

  • Kasia

    Autorka albumu jest wspaniala graficzka Kasia Kubicka!!!

    jej prace mozecie znalezc na stronie kasiakubicka.pl

    POLECAM!!!

     

  • Odbitki

    Odpowiadajac na pytanie: Tak! Z każdym wydrukiem kolekconerskim otrzymują Państwo egzemplarz ksiażki!

    Pozdrawiam Wojtek

Pokaż więcej

Pytania i odpowiedzi

zgłoś nadużycie

Dołącz do dyskusji