partnerzy projektu

  • Projekt jeszcze nie ma partnerów

"Mamy coś nowego i to daje nam siłę."
- Kuratorzy

 

Nowa Siła Kuratorska to festiwal studentów Wiedzy o Teatrze Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – stanowi on ukoronowanie specjalizacji „Interdyscyplinarne projekty kuratorskie”, polega zaś na prezentacji projektów artystycznych przygotowanych przez debiutujących kuratorów sztuk performatywnych. Tegoroczną edycję oraz tworzące ją projekty spaja wspólny idiom - KOMUNIKACJA - rozumiana na wiele sposobów: jako dialog, spotkanie, komunikacja międzypokoleniowa, miejska, intermedialna. Festiwal pozwala na eksplorację unikatowych obszarów rozmaitych dziedzin kultury, na zaproszenie do współudziału w sztuce nowych grup twórców i odbiorców.
Tegoroczna - siódma już edycja festiwalu Nowa Siła Kuratorska realizowana jest przy współpracy z Fundacją Na Rzecz Kultury i Społeczeństwa Obywatelskiego- Cukier Puder. Podobnie jak odsłony wcześniejsze, koncentruje się ona na idei prezentacji sztuki jako punktu wyjścia do dyskusji na tematy społeczne i polityczne. Owej prezentacji dokonuje przede wszystkim kurator, którego rola w sztukach performatywnych w Polsce wzrasta, choć ciągle nie jest wiodącą. Konstruując tematycznie spójny projekt, kurator zaprasza do współpracy artystów, którzy w twórczy sposób mierzą się z zaproponowaną przez niego problematyką.

 

 

Projekt O KAPITANIE, MÓJ KAPITANIE


Kuratorka: Pamela Rozemberg
Artyści zaangażowani do projektu: Wanda Wasilewska, Maciej Włodarczyk, Jan Kęszycki


Mówienie o mistrzach przez ludzi młodego pokolenia nie jest modne. Wydaje się także, iż nie ma wielu okazji do zbudowania relacji mistrz-uczeń. Bohater filmu Stowarzyszenie Umarłych Poetów to nieszablonowy, inspirujący, wyjątkowy nauczyciel, niewpisujący się w przyjęte standardy. Porzuca wszelkie akceptowane formy nauczania, normy czytania poezji, rwie książki, z którymi się nie zgadza, namawia swoich uczniów do przełamywania stereotypów, ofiarowuje im podmiotowość, pokazuje, że ich idee i słowa mogą zmienić świat: „Spektakl trwa i ty możesz dopisać swoją kwestię”. Staje się ich Kapitanem. Mistrzem.
Projekt ma stworzyć możliwość innego spotkania studentów z profesorami (Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej UAM) niż skonwencjonalizowana forma wykładu. Aby był rozmową właśnie o mistrzach. Z tymi, którzy dziś są naszymi nauczycielami, porozmawiamy o osobach, które ich kształtowały. Jak bardzo są do nich podobni? Ile im zawdzięczają? Czy się przeciwko nim buntowali? Czy z nimi polemizują? Czy do dziś czują się uczniami?
Poprzez nowatorską i interdyscyplinarną formułę reportażu radiowego projekt ma oddziaływać na różne zmysły. Zaangażujemy do tego zadania nie tylko dziennikarza radiowego, ale również operatora filmowego oraz osobę odpowiedzialną za ukazanie całego materiału - w formie mappingu 3d. Ta niekonwencjonalna forma w nowatorski sposób zaaranżuje przestrzeń, stwarzając ją na nowo, przez co stanie się ona uczestnikiem całego przedstawienia. Komunikujemy nie tylko pokolenia, łączymy także wiekową przestrzeń Uniwersytetu z zupełnie nowym sposobem ekspresji obrazu i dźwięku, tworząc peformatywny wymiar narracji angażującej odbiorców.
Przedstawienie historii tudzież drogi naukowej Profesorów może zainteresować nie tylko osoby już studiujące na tej uczelni, ale przede wszystkim osoby dopiero kształtujące swoją przyszłość, osoby zastanawiające się nad wyborem studiów. Projekt stwarza możliwość poznania Profesorów w sposób zupełnie inny. Nie tylko edukuje, ale zachęca w przyszłości do rozmowy, odniesienia się do usłyszanych historii. Profesorowie mogą dać nam więcej niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić, a jedyne czego od nas oczekują to chęci poznania i zadawania pytań. Wzięcie udziału w tym projekcie przez licealistów, nie tylko stwarza im możliwość zapoznania się z zadaniami jakie czekają na nich na uczelni, ale przede wszystkim poznania osób, które w realizacji tych zadań będą im pomagać. Mimo tego, że projekt ma charakter jednorazowy, może on w jakiś sposób zaszczepić wśród studentów chęć poznania osób, z którymi na co dzień się spotykają. Projekt jest adresowany nie tylko do uczniów poznańskich szkół, ale także wszelkich okolicznych mniejszych miejscowości, ponieważ daje im możliwość poznania uczelni, osób ją tworzących, ale także jak wygląda studiowanie na niej i jak uczelnia pozwala nam spełniać się zawodowo, dając nam możliwość organizowania takiego przedsięwzięcia jakim jest Nowa Siła Kuratorska.

 

 

Projekt KOMUNIKACJA
Kuratorki: Wioleta Kuc, Weronika Urban, Emilia Witosławska
Artyści zaangażowani do projektu: Łukasz Trusewicz, Monika Wińczyk, Hubert Wińczyk


Gdzie najczęściej komunikują się ze sobą Poznaniacy?
Zabiegani i zapracowani mieszkańcy, którym zazwyczaj brak czasu bądź funduszy na obcowanie z kulturą mają jeden cel – jak najszybciej dotrzeć do domu. Z danych otrzymanych od Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego wynika, że w 2014 roku z komunikacji miejskiej skorzystało niemal 200 mln pasażerów, zatem to w środkach transportu miejskiego należy poszukiwać kontaktu z tymi, którzy nie wykorzystują kulturalnego potencjału poznańskich artystów. W jaki sposób mieszkańcy Poznania gospodarują swój czas w chwili przemieszczania się tramwajem z jednego do drugiego fyrtla? Jakie zachowania kształtuje relacja człowieka z przestrzenią miejską? Te pozornie proste pytania stanowią punkt wyjścia dla twórców projektu, którzy obserwują komunikację miejską – czyli to, co miasto mówi do jego mieszkańców i odwrotnie. Mając na uwadze ideę kreatywnego wsparcia rozwoju kompetencji kulturalnych poznaniaków, projekt „Komunikacja” oferuje bezpośredni kontakt z kulturą poprzez działania artystyczne w przestrzeni użytku publicznego. Zaproszeni do projektu artyści, Łukasz Trusewicz oraz Monika i Hubert Wińczykoowie, wykorzystują potencjał tkwiący w sztuce performansu, by zainteresować i zaktywizować społeczność wybranych osiedli.
W ramach projektu artyści wykonają trzy działania:
„Ruch” - Łukasz Trusewicz
Twórca, wykorzystując popularną w Stanach Zjednoczonych i Zachodniej Europie technikę lecture performance, wygłosi serię krótkich wykładów performatywnych w tramwajach. Ich tematem będzie zasadność tworzenia i różne współczesne formy wypowiedzi artystycznej. Projekt „Ruch” stawia pytanie, czy sztuka jest jeszcze uniwersalną formą komunikacji lub czy zatraciła już tę funkcję i stała się elitarnym fetyszem. Łukasz Trusewicz skupi się także na „szumie” miasta, na zasłyszanych, urwanych zdaniach rozmów mieszkańców, napisach i fragmentach reklam, czyli na komunikacji miasta i jego mieszkańców.
„Szybki numerek” - Monika i Hubert Wińczyk
Poznański duet performatywny, znany jako Monster Hurricane Wihajster, zaprezentuje performans dźwiękowy w przestrzeni miejskiego tramwaju. „Szybki numerek” to bardzo krótkie, spontaniczne koncerty elektro-akustyczne pod hasłem „spięcie i rozluźnienie”. To intrygujące działanie wprowadza w stan zaciekawienia i ukazuje ludyczny nastrój przestrzeni pozornie nieprzeznaczonej do zabawy.
„AudioPrzeszynięcie” - Hubert Wińczyk
W poznańskim tramwaju lini nr 8 i na przystankach w centrum miasta zostanią udostępnione QRkody, pozwalające przenieść się w alternatywną przestrzeń dźwiękowa gatunku ambient. Po zeskanowaniu QRkodu i odtworzeniu muzyki przez pasażera, równolegle z tym jak pojazd będzie sunąć po szynach, przesunięte zostanie środowisko audialne słuchacza. Ścieżki dźwiękowe powstaną na podstawie nagrań terenowych przeprowadzonych w takich miejscach jak Jezioro Bajkał, Mazury, Kolej Transsyberyjska, Maramuresz (góry w Rumunii).

 

 

Projekt REANIMACJA: REPATRIANT

Kuratorzy projektu: Aleksandra Henglewska, Arnold Prządka, Kaja Pisarczyk, Karolina Nowicka
Artyści zaangażowani do projektu: Kuba Kapral, Adam Kabat, Karolina Nowicka

Projekt Reanimacja: Repatriant ma za zadanie popularyzację historii regionu Wielkopolski ujęte w nietypowej, interdyscyplinarnej formie artystycznej – spektaklu, który wykorzystuje również sztukę komiksową.
Punktem wyjścia do stworzenia projektu był budynek Collegium Maius, obecnie Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, w czasie I wojny światowej natomiast Komisja Kolonizacyjna mająca za zadanie przekazywanie ziem polskich Niemcom. Docelowo spektakl ma opowiadać o historiach kobiet wysiedlonych podczas II wojny światowej – Polki wysiedlonej przez sowietów oraz Niemki wysiedlonej przez Polaków. Zainteresowanie właśnie losami kobiet wynika z tego, iż najczęściej w relacjach historycznych są one pomijane, kobietom nie stawia się pomników, nie uważa się za bohaterki. Spektakl ma pomóc w zmianie takiego postrzegania, propagować mniej znaną historię.
Dramaturgia spektaklu ma także nawiązywać do rzeźb, które po II wojnie światowej zniknęły z kopuły budynku Collegium Maius, ponieważ były pozostałością właśnie po Komisji Kolonizacyjnej i miały reprezentować niemiecką kulturę. W projekcie rzeźby te mają symbolizować ludzi wysiedlonych ze swoich ojczyzn.
Reanimacja: Repatriant ma łączyć w sobie sztukę teatralną i komiksową. Do współpracy zostali zaproszeni więc: reżyser teatralny (Kuba Kapral), aktorzy oraz artyści komiksowi. Miejsce premiery to hol główny Collegium Maius. Aktorzy poprzez swoje sceniczne działania opowiedzą historie wysiedlonych kobiet, a artyści komiksowi będą na żywo uzupełniać obraz rysunkiem. W rezultacie osiągnięta zostanie spójna całość, która otwiera nowe perspektywy odbiorczo-poznawcze. Osoby zainteresowane sztuką komiksu poznają historię przesiedlanych kobiet, a pasjonaci historii zobaczą sztukę komiksu w nietypowej odsłonie. Dlatego też na premierę zostaną zaproszone dwie szkoły – z Wrześni i Nowego Tomyśla, aby takie ujęcie sztuki propagować również wśród młodzieży z mniejszych miejscowości. Projekt ten niesie za sobą nie tylko doznania artystyczne, ale także posiada szeroką wartość edukacyjną.
Sztuka komiksu jest sztuką niszową, uznawaną głównie za sztukę dla dzieci i młodzieży. Spektakl ma otworzyć przed tą sztuką nowe horyzonty.
Zwieńczeniem projektu Reanimacja: Repatriant będzie wystawa prac komiksowych powstałych podczas spektaklu. Wystawa będzie miała miejsce w pubie Nowa Czytelnia.

 

 

Projekt NIENASYCENIE

Kuratorzy: Aldona Bartkowiak, Klaudia Staśkowska, Michał Gondek
Artyści zaangażowani do projektu: Eva Rufo, Marcin Kęszycki


Projekt przybliży historie ludzi NieNasyconych, pragnących, poszukujących, wytrwałych i chcących więcej, a jednocześnie – pełnych życiowego doświadczenia i chętnych do dzielenia się nim. Z pomocą artystki Evy Rufo, działającej na polu teatralnym, tanecznym i uniwersyteckim, oraz aktora teatralnego Marcina Kęszyckiego, grupa osób ze Stowarzyszenia "Dodajmy życia do lat" w Kościanie, na podstawie swoich przeżyć stworzy spektakl. Impulsem do teatralizacji będzie Cuentacuentos, hiszpański zwyczaj opowiadania krótkich historii, który pojawił się w latach 50. w Barcelonie, aby zachęcić ludzi do czytania książek. Wiele hiszpańskich pubów ma swoją godzinę Cuentacuentos, a miasta organizują festiwale, w czasie których słuchacze zostają oczarowani magią słowa, pozwalającego im na podróże do świata wyobraźni i marzeń. Prezentacja bazującego na opowieściach spektaklu odbędzie się w Kościańskim Ośrodku Kultury, co pozwoli na powiększenie zasięgu działań poza główny ośrodek festiwalu, którym jest Poznań, oraz – zgodnie z hiszpańską tradycją – w zachęcającej do rozmowy przestrzeni poznańskiej klubokawiarni. Projekt czerpie inspiracje z prężnie działających przedsięwzięć zachęcających grupy do działań artystycznych, jednak NieNasycenie naświetla również problem miejsca w sztuce, w tym wypadku miejsca osoby w konkretnej sytuacji życiowej, osoby niepełnosprawnej, zastanawiając się nad jej podejściem, czy trafnością sposobów dialogu. Istotnym jest ukazanie krytycznego potencjału człowieka, który przekracza własne bariery, ale i jego możliwości aktywnego uczestnictwa.

 

 

Projekt MIJANIE

Kuratorki: Joanna Żabnicka, Joanna Grześkowiak, Agnieszka Misiewicz
Artyści zaangażowani do projektu: Artur Pałyga, Janek Turkowski, Sambor Dudziński

Projekt Mijanie skierowany do każdego mijanego, mijającego i przemijającego. Ma on na celu zwrócenie uwagi na mijanie w różnych, całkiem codziennych kontekstach – na przejściu dla pieszych, na ulicy, a nawet w trakcie rozmowy. Niezależnie jednak od tego, dokąd zmierzamy, zawsze podlegli jesteśmy czasowi. Na nasz projekt składają się trzy, tematycznie powiązane ze sobą części, a miejsca, w których będą odbywać się poszczególne akcje, wytyczają chwilowy – przemijający – szlak na mapie miasta, wpisując się zarazem w ideę projektu obejmującą miejsce, czas oraz na płaszczyznę społeczną. Performatywny obraz codziennego miasta, jaki proponujemy, jest unikatowy nie tylko z powodu wielopoziomowego pomysłu leżącego u jego podstaw, ale także dlatego, że każdy może w jego tworzeniu wziąć udział. Zanim minie czas.

Pierwszą propozycją będzie dwudniowe seminarium mistrzowskie poprowadzone przez Artura Pałygę, jednego z głównych dramaturgów w Polsce. W trakcie wykładów pod tytułem Wszystkie rodzaje śmierci Laureat Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej odsłoni tajniki zatrzymywania postaci i sytuacji w słowie, odwołując się do swojego bogatego doświadczenia dramaturgicznego. Unieruchomienie w języku jest zarazem pewną formą uśmiercenia, a bohaterowie pozornie zatrzymani w miejscu mijają, ponieważ po pewnym czasie wymykają się pamięci i interpretacji. Pozorna stałość pozostaje zatem efektem kolejnych aktów performatywnych i właśnie temu zjawisku poświęcone będą wykłady mistrzowskie Pałygi.

Kolejną odsłoną MIJANIA będzie Margarete, spektakl Janka Turkowskiego, pokazujący, w jaki sposób nie dopuścić do tego, by historia czyjegoś życia przeminęła. Nagrane na taśmie 8mm prywatne filmy odnalezione na jednym z niemieckich pchlich targów stały się dla niego impulsem do zbadania osobistej historii, zwrócenia wspomnień właścicielce, ale też do podzielenia się nimi z innymi. Wspólnie z Turkowskim widzowie wyruszą w „podróż śledczą” po wspomnieniach tajemniczej Margarete Ruhbe, szukając w jej historii wyjątkowości. Przedstawienie jest niezwykłym świadectwem przywracania pamięci i historii właśnie dzięki takim „małym” narracjom. Dyskusja, która jest integralną częścią spektaklu, stwarza pole do wymiany poglądów i spostrzeżeń na temat trendu współczesnego teatru do zajmowania się pamięcią i historią w wymiarze jednostkowym.

Akordem kończącym program będzie Dźwiękowiązałka – Wehikuł (Bez)czasu, plenerowy spektakl Sambora Dudzińskiego, oparty na interakcji z widzami, wykorzystujący skonstruowaną przez niego machinę grającą oraz lalki. Artysta pojawi się w przestrzeni miejskiej z rozmysłem zaburzając codzienną rutynę i zmuszając przechodniów do odkrycia, co dzieje się wokół nich oraz do wspólnego tworzenia. Spektakl w dużej mierze opiera się bowiem na improwizacji, której ramy nadają właśnie widzowie. Z Dźwiękowiązałką połączona będzie akcja wyprowadzenia lalek na spacer, przygotowana we współpracy z Markiem Waszkielem, dyrektorem Teatru Animacji w Poznaniu i wykładowcą Akademii Teatralnej. Lalka – symbol przemijania, jest jednak równocześnie przedmiotem ciągle mającym w sobie cząstkę życia, tylko czekającą na ponowne wezwanie. Dlatego przywrócimy je choć na chwilę do życia, wydobędziemy z zamknięcia w magazynach, by przyłączyły się do przejazdu Wehikułu (Bez)czasu.

 

 

“Kuratorstwo to dla nas coś nowego. Bez Twojego wsparcia może zabraknąć nam siły.”

0 komentarzy

patroni projektu

  • Narodowe Centrum Kultury Narodowe Centrum Kultury

    Narodowe Centrum Kultury przyznaje patronat nad projektem na portalu wspieramkulture.pl. Przyznanie patronatu przez Narodowe Centrum Kultury na portalu wspieramkulture.pl nie jest równoznaczne z przyznaniem patronatu honorowego Narodowego Centrum Kultury i nie upoważnia do używania logotypu instytucji w ramach promocji przedsięwzięcia. Patronat przyznany na portalu wspieramkulture.pl obejmuje jedynie zbiórkę pieniędzy prowadzoną na tymże portalu. Prośby o patronat honorowy należy kierować za pomocą formularza znajdującego się na stronie Narodowego Centrum Kultury: http://www.nck.pl/rejestracja.html.

  • Art Imperium - Portal Kultury Art Imperium - Portal Kultury

    Rekomendujemy wsparcie tego projektu!

Aktualizacje

  • (Nie)Nasycenie

    Projekt (Nie)Nasycenie zmienił swoją formułę. Zapraszamy do zapoznania się uaktualnionym opisem!

    Wydarzenie: Warsztaty języka migowego - 13 czerwca - Kościan

    Kuratorzy: Aldona Bartkowiak, Klaudia Staśkowska, Michał Gondek

    W projekcie skupimy swoją uwagę na jednostce, osobie w konkretnej sytuacji życiowej -niepełnosprawnej, zastanawiając się nad jej spostrzeżeniami czy trafnością sposobów komunikacji. Istotnym jest ukazanie potencjału człowieka, który przekracza własne bariery, ale i jego możliwości aktywnego uczestnictwa w tworzeniu kultury. Niepełnosprawność nie równa się wykluczeniu, mimo nakładanych na nas ram stereotypów, które często warunkują nasze podejście do tego problemu. Wspólne warsztaty języka migowego pozwolą na zrobienie pierwszego kroku ku polepszeniu komunikacji oraz pracy nad zapobieganiem izolacji społecznej. Ukażą także język migowy jako wyjątkową formę ekspresji artystycznej – w efekcie warsztatów uczestnicy wspólnie przetłumaczą i zamigają piosenkę. Jednodniowe warsztaty odbędą się w Kościańskim Ośrodku Kultury co pozwoli na poszerzenie zasięgu działań poza główny ośrodek festiwalu, którym jest Poznań. Poprowadzi je członkini Towarzystwa Tłumaczy i Wykładowców Języka Migowego GEST oraz zespołu Migaj.eu – Agnieszka Misiewicz.

  • WESOŁKOWIE

    "Wesołkowie" to wydarzenie towarzyszące festiwalu, które jest unikalnym spektaklem zawierającym elementy Nowego Cyrku i teatru przedmiotu. Kuratorkami projektu są Natalia Gorzelańczyk, Aleksandra Małecka oraz Marta Paczka. Wesołkowie pojawili się w Polsce w XIV wieku. Łączyli się w grupy i przemierzając miasta zabawiali zebraną publiczność przedstawieniami z elementami cyrkowymi. Wychodząc od tej tradycji, przeobrażonej przez wieki w formułę Nowego Cyrku, chcemy zderzyć ją z teatrem lalek, jak i współczesną formą myślenia o tej dziedzinie sztuki, aby uzyskać nową i niepowtarzalną jakość. Projekt Wesołkowie zakłada partnerską współpracę z podopiecznymi Domu Dziecka w Szamocinie, a także innymi małymi mieszkańcami tegoż miasteczka, jako pełnoprawnymi artystami w projekcie, który da szansę na integrację społeczności i twórcze spędzenie czasu. Przez lata Luba Zarembińska, założycielka i animatorka Stacji Szamocin, wypracowała autorską formę teatru lalkowego zaangażowanego społecznie. Pragniemy ją zestawić z koncepcją Nowego Cyrku reprezentowaną przez Jacka Timingeriu – młodego reżysera, absolwenta Wrocławskiego Wydziału Lalkarskiego.

Pokaż więcej

Pytania i odpowiedzi

zgłoś nadużycie

Dołącz do dyskusji